Het Paard van Ree heeft geen potten kunnen breken tegen het HWP-Haarlem N5 dat met een iets hogere rating door het leven gaat. Deze late Bondswedstrijd, die eigenlijk in november 2021 gespeeld zou moeten zijn, verloor Het Paard van Ree met minimale cijfers (3½-2½). Daar zag het aanvankelijk niet naar uit. Halverwege de wedstrijd leek er een kleine overwinning in het verschiet te liggen, maar dat pakte toch anders uit.

Ikzelf scoorde als eerste een punt. Mijn tegenstander was, net als ik, wel in voor een openingsgeintje en offerde een pion. Hij overschatte echter zijn kansen en calculeerde in het middenspel ongelukkig (1-0). Frans Schoo leek een degelijke partij te gaan spelen maar even later ging het door loperverlies plotseling mis (1-1).

20220607_210851 (Middel).jpg

De gelijke stand leek enige tijd onwrikbaar, Dennis Krassenburg ruilde de zware stukken af en er ontstond een potremisestelling (1½-1½). Opmerkelijk is trouwens dat ik bij het volgen van de partijen door de jaren heen altijd weer dezelfde kenmerkende stellingen terugzie die je zo langzamerhand gewend bent van de spelers. Zo ben ik van Erik Teske gewend dat hij vanuit de opening direct naar de keel van zijn tegenstander grijpt. Dat gaat wel eens goed, maar soms ook niet. Erik wist zijn tegenstander sterk onder druk te zetten en te houden. De stelling oogde prettig en de Haarlemmer had zichtbaar moeite Erik van het lijf te houden. Even later keek ik weer en was de stelling plotseling danig vervlakt. Ik zag voor beide spelers geen voordeel meer. Zo dachten zij er ook over en de partij werd spoedig remise (2-2). De overwinning moest nu van Han Kemperink en Huub de Vries komen. De partij van Han werd ook weer op zijn kenmerkende wijze opgezet. Geduldig wist hij de stelling door de vele dreigingen met zijn dame en lopers steeds meer zijn kant op te krijgen. Het was echter een gecompliceerde stelling geworden dat veel bedenktijd vroeg. Zijn tegenstander wist de gevaren goed te beteugelen en neutraliseerde enkele pittige dreigingen. Vervlakking was al gaande toen plotseling het noodlot toesloeg: Han gaf een toren weg in een inmiddels toch al bedenkelijke stelling (2-3). Enigszins gespannen werd naar de partij van Huub gekeken. Hij behield lange tijd het initiatief waaruit zomaar iets moois zou kunnen groeien. Het was wel oppassen want in de stelling zaten enkele combinaties verborgen die lelijk voor onze Huub zouden kunnen uitpakken. Maar Huib bleef overzicht houden, zoveel zelfs dat remise de enige uitweg was (2½-3½).

Toch jammer hoor zo’n verlies. Hoewel er niets meer op het spel stond in de NHSB-klasse 3C was het toch wel prettig geweest om deze vriendelijke heren uit Haarlem met een nederlaag terug te sturen naar hun geëigende plek onder het Noordzeekanaal.

Kijk hier voor alle uitslagendetails.

 

In de Bondwedstrijd tegen Heerhugowaard van 12 mei 2022 was Han Kemperink aan bord 1 onze uitblinker. Han speelde met wit en trof een tegenstander aan die niet uit was op hevige confrontaties. Het gevolg was dat de stelling vervlakte en een dichte pionnenstructuur ontstond. Wit had echter wel een loperpaar waar hij in zo'n gesloten stelling niet veel aan had. De opgave voor Han was nu om de zwarte stelling open te breken. Met vele kleine zetjes hield hij zwart steeds onder druk, eerst via de b-lijn en vervolgens over de g-lijn. Met de zet 36... c6-c5 bezwijkt zwart dan toch (zie diagram), hij verliest een pion door 37 LxPb5... enz. Han gaat los en laat zien dat hij over een goede techniek beschikt. Het enige waarop hij moet letten is dat er geen eindspel gaat ontstaan met ongelijke kleur lopers. Uiteindelijk komt dat eindspel er toch maar inmiddels zijn de pionnen van zwart dan als los zand verworden en zijn eventuele remisedreigingen uit de lucht gehaald.

diagram1a.jpg

 Stelling na 36 Tb1-g1...

Het N2-team van Heerhugowaard heeft Het Paard van Ree met 3½-2½ terugverwezen naar de middenmoot van de NHSB-klasse 3C.  Teleurstellend. Gezien het gemiddelde ratingverschil van 1263 versus 1500 zou je een vrijwel zekere overwinning verwachten. Alleen Erik Teske en de volhardende Han Kemperink voldeden ruimschoots.

Heerhugowaard is in de loop de jaren fors veranderd. Vanaf eind jaren zestig togen veel jonge stellen uit onze streek richting het noorden waar met een aantrekkelijke subsidie een woning kon worden aangeschaft. Heerhugowaard was toen een bescheiden samengesmolten gemeente van verschillende dorpen en buurtschappen met minder dan 7000 inwoners, geconcentreerd langs de Middenweg en met nog de plattelandskenmerken van een ver verleden. Tegenwoordig is het een stad met bijbehorende allures en met meer dan 60.000 inwoners. De Middenweg is onherkenbaar geworden en volledig opgegaan in de bebouwing. Wat wel is gebleven aan de Middenweg is café De Swan. Een ouderwets karaktervol dorpscafé waar de tijd lijkt stil gestaan te hebben. Met twee biljarts, waar vind je dat nog, en een flink aantal bezoekers dat zich bezig hield met darts was de het café goed gevuld. Wij speelden in een ruime achterzaal. De schaakclub Heerhugowaard heeft in de loop der jaren natuurlijk een enorm achterland gekregen en heeft daardoor een, voor deze tijd, een brede schare schakers weten te binden. Wij stonden tegenover het tweede NHSB-team van Heerhugowaard en speelden in deze post-corona tijdperk in een gehavende competitie zonder doel. Maar de individuele ambitie om een partij te winnen bleef natuurlijk overeind. Als eerste mocht ik een halfje noteren op het wedstrijdformulier. Opnieuw speelde ik het Morra-gambiet en de stelling werd lekker ingewikkeld. Mijn tegenstander dacht op een gegeven moment materiaal te kunnen winnen maar zag een venijnig tussenzetje over het hoofd waardoor ik weliswaar de kwal won maar met een hopeloos pionnenstructuur bleef zitten (½-½) . Erik Teske speelde een scherpe opening, kwam steeds beter te staan en wikkelde knap af naar een gewonnen stelling (½-1½). Cor Zwaan, inmiddels een vaste invaller geworden, speelde tegen een onschuldig meisje. Mogelijk dat hij hierdoor wat uit evenwicht geraakte want zijn stuk voorsprong veranderde in een stuk achterstand (1½-1½).

20220512_204729 (Middel).jpg

Ook Wolter Vos stond in het middenspel een stuk voor en leek op zijn bekende onverstoorbare wijze de partij te winnen. Maar Wolter verloor zowaar zijn stuk voorsprong en aangedaan ook spoedig de partij (1½-2½). Han Kemperink aan bord 1 was vanavond onze held. In het middenspel leek de stelling een ruime remismarge te hebben maar daar dacht Han anders over. Met bekeken kleine zetjes hield hij zijn tegenstander steeds onder druk. Als de Heerhugowaarder de dreiging geneutraliseerd had creëerde Han op de andere vleugel nieuwe dreigingen. Bij de derde poging was het prijs voor Han. Hij forceerde op een fraaie manier dwars door het midden de langverwachte doorbraak. De rest van de partij werd door Han met een onberispelijke techniek uitgevoerd (2½-2½). Aan bord 5 speelde Frans Schoo een evenwichtige partij, tot hij zijn dame ruilde tegen twee torens. In plaats van een vereenvoudiging werd de stelling steeds gecompliceerder. Zijn tegenstander manoeuvreerde bekwaam met zijn torens en werkte onze Frans in de nesten (3½-2½). De nederlaag voelde onnodig aan, de uitslag had ook andersom kunnen zijn. De enige troost die we hadden was dat we eigenlijk nergens voor speelden. Dwars door de Middenweg reden we weer terug naar huis.

Klik voor overzicht hier

Over een week ofzo zal ik nog inhoudelijk terug komen op de gespeelde partijen.