Afgelopen zaterdag nam een delegatie van ons Genootschap traditiegetrouw deel aan het internationale schaaktoernooi in Strobeck. Deze 61e editie zal ons echter nog lang heugen, en dan niet in de meest positieve zin.
Maar laat ik niet geheel op de zaken vooruit lopen. Ik vertrok zeer bijtijds met Ton en Willem uit Wijk aan Zee, Erik en Jessica pas veel later, zij wilden ook weleens in de Duitse Files terechtkomen. Nou…dat is ze gelukt. Will was met zijn echtgenote reeds eerder in Halberstadt neergestreken. Ton, Willem en ik hebben smiddags een leuk bezoekje gebracht aan onze oude vrienden Willi en Inge. Heel gezellig.
Ondanks het altijd vreugdevolle weerzien met oude (schaak)vrienden en een start op vrijdag met een uiterst gezellige maaltijd konden we niet bevroeden hoe de zaterdag eruit zou gaan zien. Eigenlijk begon de narigheid al tijdens de vrijdagmaaltijd. Henk Kleinjan van Vriezenveen gaf te kennen dat hun ooit zo glorieuze schaakvereniging Vrimot op zou houden te bestaan. Hun ledental was teruggelopen tot zes man en dat vinden ze te weinig. Hoewel begrijpelijk toch erg jammer.
Maar ja, zulke dingen gebeuren dus verzamelden we ons op de zonnige zaterdagochtend goedgeluimd bij de sporthal. Ook Will had de weg erheen gevonden door simpelweg bij de stoet van schaaklustigen aan te sluiten. Rond de sporthal veel begroetingen met al die oude bekenden.
Hoewel Willem niet echt getraind had op de snelle 10-minuten potjes straalde hij van strijdlust! Na de gebruikelijke blabla van de burgermeester en de wedstrijdleider konden de klokken worden ingedrukt. Het was de start van wat een dramatisch toernooi zou worden.
Will trapte af met een redelijke remise…de rest verloor. De tweede ronde….4-0 nederlaag. En zo ging het eigenlijk de hele dag door. Willem kon zich niet vinden in het rappe speeltempo
en ging, ondanks redelijk spel, bijna elke partij door de vlag. Ook Erik had grote moeite met die 10 minuten. Hij bracht werkelijk schitterende stellingen op het bord maar ja… die tijd hè… Ik zal jullie de rest van de uitslagen besparen, behalve ééntje dan. Voor het eerst sinds we deelnemen hebben we zelfs van Vriezenveen verloren. Wat waren die blij zeg. Maar ook Will had zijn geluksmomentje, zijn enige overwinning werd door zijn echtgenote beloond met een stevige omhelzing en dikke zoen! Maar Het Paard van Ree is dus roemloos ten onder gegaan en als laatste geëindigd. Ook voor het eerst.
Maar het grootste drama voltrok zich in de op één na laatste ronde. Een 91-jarige deelnemervan team Quedlinburg kreeg een hartaanval en overleefde dit niet. Grote verslagenheid alom. Terecht is toen besloten het toernooi direct te stoppen. Voor de nog te spelen partijen is besloten deze allemaal een remise uitslag toe te kennen. Maar dat interesseerde eigenlijk niemand meer. Alle spelers dropen bedroefd af…..
Bij Udo en Susanne hebben we, samen met spelers van Berlijn en Vriezenveen, nog wel genoten van een heerlijke en gezellige barbecue. Dat dan weer wel.
Al werden Will en zijn echtgenote hier node gemist, Will voelde zich niet lekker en ze waren terug gegaan naar hun hotel. Sneu voor hen.
s'Avonds was er nog wel het gebruikelijke dorpsfeest met discolawaai en veel bier. Buiten in een koude tent….maar ik had er geen zin meer in.
Voor de cijfernerds onder ons hierbij nog onze “scores”:
Ton 3 uit 10 (2 gewonnen, 2 remise)
Will 2 uit 10 (1 gewonnen, 2 remise)
Dennis 1,5 uit 9 (3 remise)
Erik 1 uit 10 (1 gewonnen)
Willem 0 uit 9 spreekt voor zich….maar hij wil nooit meer meedoen…zegtie
Dennis
En dan hier de foto's 
