Het Paard van Ree 1 vs de Kennemer Combinatie 11
uitslag: 6 - 2

Schaak Mat

De natuur had net een fikse opfrisbeurt gehad, en een frisse
zeebries woei vrolijk door ons mooie kustplaatsje.
Tijd om eens lekker een bondspotje te spelen, dacht ik zo.
Dus opgewekt toog ik naar onze favoriete lokaliteit café de Zon,
om aldaar een vrolijke groep (kunst)schilders aan te treffen die
net een, ongetwijfeld lekkere, maaltijd achter de kiezen hadden.
Gelijk een fris lentebuitje druppelden de Schaakgenoten binnen.
Ook onze tegenstrevers voor deze avond, de Kennemer Combinatie,
arriveerde keurig op tijd doch onvolledig. Helaas had hun "tweede man"
geen kans gezien naar Wijk aan Zee af te reizen. En dus ook pech voor Hans.
Nadat de speelzaal in orde was gebracht moest nog op Huub worden gewacht.
En ja hoor, te doen gebruikelijk, om "huub over acht" was ook deze kanjer
gearriveerd.
Na wat heen en weer gerommel over wie waar wou zitten was het de eer aan Hans
om de eerste klok in te drukken en daarmee het startsein te geven.Maar wat bleek, wat toch als een plezante schaakavond in ieders gedachten was,
de sfeer wilde maar geen intrede doen.
Aan onze tegenstanders lag het niet, zij waren goed geluimd. Het lag aan onszelf.
Cees trachtte hier wat geforceerde verandering in te brengen, maar verder dan wat
botte opmerkingen aan mijn adres kwam hij niet. Een tweeledige "frustratie"lag hier
waarschijnlijk aan ten grondslag: 1) te weinig ruimte en 2) hij had zo graag tegen 
Gerda Schiermeijer gespeeld. Tja, wie niet? Die eer viel Wolter ten deel.
Moeizaam spelend bereikte hij een halfje. Huub had lange tijd het bord nog vol,
maar door waarschijnlijk te geforceerd spel kwam hij een stuk achter en een
trieste nederlaag was zijn deel.
Frans gaf na een uurtje al te kennen dat het wat hem betrof remise mocht worden,
en dat werd het dus ook. Ondertussen drentelde Hans gezellig langs de borden, ditmaal zonder zijn immer
levendige commentaar op de gang der stukken.
Tijdens een kort intermezzo met Hans aan de bar mompelde hij triestig dat er
geen lijn in het spel der Genoten ontdekt kon worden. Alleen Ton en ikzelve
leken gestart te zijn met een Plan (ik wist van niks...)
En inderdaad, het leek allemaal op wat oeverloos geschuif, ontsproten uit breinen
die erop gericht leken een avondje niet thuis te hoeven zijn.
Cees stond echt niet goed, ondanks zijn latere verweer dat je "nooit iets moet forceren
als de tegenstander een plan lijkt te hebben". Flauw excuus voor matig spel hoor!
Dankzij een foutje der tegenstrever kon Cees toch het puntje pakken.
Ook Marc had niet over licht geluk te klagen, ook hij bleek afhankelijk van de luim
zijner opponent. Deze rocheerde de foute kant op en Marc kon binnenstormen.Ton bleek inderdaad een plan te hebben (twee stukken offeren....?!) en speelde
dienaangaande. De offers leken niet door te gaan, maar Ton was niet van zijn stuk
gebracht, hij hield er zelfs eentje meer over en won keurig.
Zelf had ik een relatief makkelijke avond. Mijn vrolijke tegenstander verzuimde
welk initiatief dan ook te nemen. Gedecideerd, kon ik deze brave gast het café uit schuiven. 
Hij vertrok nl meteen.Ondanks de ruim uitgevallen overwinning (en verzekerd van promotie!!)
was het niet zo'n avond als we gewend zijn, met goede luim en vrolijke nazit.
Nee heren het was een wat schaakmatte avond.met dank voor uw aandacht,
de voorzitter.