Paard van Ree 1 vs Krommenie 3 
uitslag: 4-4

Storm over Wijk aan Zee

  

Daar waar ik gehoopt/verwacht had een mooie winst op Krommenie 3 te beleven,

bleek de avond toch wat anders te verlopen.  

Ik heb mooie partijen gezien, en hier en daar stonden de borden in brand.

Deze koude natte herfstavond bracht datgene wat van een schaakmatch mag worden verwacht:

Strijd, blunders en mazzeltjes.

  

Het team van Krommenie vatte onze krappe locatie, het geroezemoes van de

biljartclub en onze toch weer wat melige uitstraling zeer sportief op.

Na wat heen en weer gerommel om achter het juiste bord plaats te nemen begon,

na een paar zetten, het heen en weer geschuif met stoelen om koffie te gaan halen.

Hans “claimde” 5 minuten extra speeltijd om e.e.a. te compenseren.

  

Die hadden beter aan Huub besteed kunnen worden.

Na 2 uur spelen had Huub al anderhalf uur verbruikt…… Verdomd jammer want zo ingewikkeld leek het,

vanaf de zijkant althans, allemaal niet. En Huub is nou eenmaal geen tijdnoodspeler.

Toch dapper om hiervoor, als laatste en drijfnat, helemaal naar Wijk aan Zee te komen fietsen.

En dan weer helemaal terug peddelen ook nog. Respect voor Huub!

  

Cees was eindelijk helemaal op dreef. Hij kon zijn eerste volle punt binnenhalen,

en liet in de nazit aan zijn tegenstander nog eens zien hoe goed hij alles had opgebouwd.

Cees zal vrolijk lachend naar huis zijn gefietst, zich van geen storm of regen bewust.

  

Hans was, zoals gewoonlijk, weer degelijk en onverstoorbaar.

In de luwte van het tweede bord verzuimde hij de partij voortijdig te beëindigen,

maar schoof rustig verder tot er een niet te stuiten mataanval op het bord

verscheen.

  

Marc en Ton brachten helaas niet wat van hen werd verwacht.

Van Marc weten we dat hij regelmatig een paard offert. Maar er zomaar eentje weggeven….

En dan ook nog, in bijkans verloren positie, treiterig doorspelen tot er echt geen houden meer aan was.

Ton was zo vriendelijk, voor zijn tegenstander althans, om in een gedegen partij pardoes de dame weg te geven.

Hier gold weer de oude stelling: het is slecht voor de relatie als men zijn dame inruilt zonder compensatie.

Ton schrok zo van zichzelf dat hij vol schaamte en met tranen in de ogen de natte en winderige avond introk.

We hopen dat hij de weg naar huis nog heeft gevonden.

  

Naast hem had Frans het allemaal met lede ogen zien gebeuren.

Zijn opponent was de Dood.

En dat bleef hij. In een mooie vlotte partij heeft Frans de Dood overwonnen.

  

Aan het derde bord moest Wolter ervaren dat niet alle blondjes dom zijn.

In een geweldig gevecht, met een bloedstollend eindspel werd het punt

uiteindelijk gedeeld. Het had zomaar anders kunnen lopen,

maar het halfje was zeer verdiend.

  

Zelf kon ik weer eens mijn favoriete V-opening spelen.

Leuk te zien hoe spelers hierop reageren. Na een wat slap voorspel kwam mijn

tegenstander in het middenspel goed terug en kon mij behoorlijk klem zetten.

Toen ik echter de dames had weten te ruilen was de druk van de ketel.

In het eindspel beging ik nog een foutje dat echter niet werd opgemerkt,

dus ik kwam met een halfje weer eens goed weg.

  

Tja, 4-4 dus. Een terechte uitslag denk ik.

jullie toegenegen voorzitter en wedstrijdleider,

die het allemaal heeft zien gebeuren.

Dennis