De Uil 5 vs Paard van Ree 1 
uitslag: 1,5 - 6,5

De Kamer van de Kerkenraad

  

Om de een of andere reden lijkt de NHSB er behagen 
in te scheppen ons Genootschap elk jaar op een donkere
tocht te sturen naar de bollenstreek.
En dat willen we eigenlijk niet meer.
Laat de vrome Uilen maar eens in Wijk aan Zee ervaren
hoe in café De Zon echt wordt geschaakt: wein, weib und gesang!

En een snackie van Adje.Maar goed, we moesten er toch weer op uit. Naar Hillegom.
Daar had men de indeling ook gezien en met onze immer vrolijke
luidruchtige aanwezigheid nog in het geheugen werden we
opgesloten in een zijzaaltje. 
Nouja zaaltje...., het bleek de Kamer der Kerkenraad.
Een mooi ruime opstelling en breedlachende wedstrijdleider

glommen ons tegemoet. Aan de eerste voorwaarden voor een mooie
schaakavond leek hiermee voldaan.
Dus wat doe je als vriendelijk Genootschap, dan aanvaard je de giften
en wint de match. Zo hoort dat nou eenmaal. Toch?
 

Tsja, de avond zelve....
Ik mocht tegen de zoon der wedstrijdleider. Geen groot schaaklicht,

maar mijn lampje staat tegenwoordig ook op een laag pitje.

Remise dus, en best een aardige.

Eerste klaar en dan maar wachten op de rest.
Ah! Ton bood zijn olijke tegenstander de keus tussen mat in 3 of 4.

De braverd kon niet kiezen, dus ging Ton voor de mooiste. Puntje erbij.

Intussen liep Bert uiterst ontspannen de overige borden en de tentoongestelde

oud dominee's te inspecteren.

En terecht, hij had een Damewinst op het bord staan.

Puntje 2 werd binnengehengeld.

De overige 5 borden leken hardere noten dan wellicht verwacht.

Een kreet van Wolter's afgrijzen vulde plots oorverdovend de stilte.

Er bleek een kwaliteit verdwenen.....en zijn tegenstander ging er eens lekker

voor zitten. Wolter in desillusie tegenover hem.

De stelling van Cees daarentegen nam steeds gezondere vormen aan

en ook bij Frans, Marc en Huub leek geen vuiltje aan de lucht.

Cees stond gewonnen, maar zijn tegenstrever weigerde te capituleren.

Daarop werd Cees wat balorig, haalde een tweede Dame en ging met stukken

gooien. Dat brak de ban en weer werd een punt gescoord.

Frans kon niet achterblijven en drong de opponent zachtjes doch resoluut

van het bord. Kijk, nu zag het er gezond uit: 4,5 - 0,5. Tijd voor een herfstbokje dus.

Huub bleek plots in zwaar weer verzeild.

Door een ogenschijnlijk torenoffer (of gewoon een foutje?) trachtte Huub

een mat te forceren.  Wat helaas niet lukte. Dit bracht bij Huub plots

niet verwachtte trekjes naar boven. Door eerst onreglementair(??) te handelen

en vervolgens de klok te bepotelen probeerde Huub de vijand van zijn stuk te brengen.

Helaas pindakaas. Huub had de twijfelachtige eer de eerste 0 voor het Genootschap

te laten noteren.

De blik maar weer gericht op Wolter en Marc.

Voorwaar! Hier werden 2 titanengevechten geleverd. Snuivend en met een van agitatie

rood hoofd bleek de Foxman zich helemaal terug te vechten.

Marc zat ondertussen uiterst geconcentreerd over het bord gebogen.

Het zou dus een latertje worden.

Maar deze twee kanjers maakten het wachten zeer de moeite waard!

De beide laatste partijen werden op werkelijk magistrale wijze gewonnen.

Chapeau Heren! Hier past respect!

Een mooie overwinning.......zelfs zonder Hans. Puh!