"oude wijn in een nieuwe zak"

Wereldschaakdorp Wijk aan Zee mocht ook dit jaar
weer getuige zijn van het laatste schaaktoernooi in Nederland.
Traditiegetrouw (alweer de 32 editie!) vinden schaakliefhebbers
de laatste drie dagen van het jaar een goed onderkomen in
café de Zon.

A-Loek.jpg

 

In den beginne werd gespeeld om het kampioenschap van Wijk aan Zee.
Inclusief prachtige wisselbokaal. Helaas is, na het niet retourneren hiervan
door een winnaar, dit gebruik in vergetelheid geraakt.
Schaakgenoot Lex de Jager vond het tijd hier iets aan te doen en
stelde 4 bekers ter beschikking. Een groots gebaar!
 

En zo gebeurde het dat er na al die jaren weer werd gestreden om 
het Kampioenschap van Wijk aan Zee. Voor de winnaar uiteraard
de Wisselbokaal; maar voor de winnaars van de drie groepen ook een mooi aandenken:
Winnaar groep A    de Hein de Vries bokaal
Winnaar groep B    de Hans Eijgenbrood bokaal
Winnaar groep C    de Klootviool bokaal 
                            (ter nagedachtenis aan Ome Sjors die iedereen nou eenmaal zo noemde)

Na wat digitaal gesteggel met het indelingsprogramma (dank aan Joost Jansen voor de telefonische ondersteuning)
kon het toernooi traditiegetrouw geopend worden met een gedicht; voorgedragen door Paul Jurriens.
Van start met 37 deelnemers waaronder een aantal nieuwelingen maar ook weer Hakan Lane uit Zweden.
Zo ééntje met een rating van 2003; maar op de hielen gevolgd door Loek Veenendaal met de ook niet
misselijke rating van 1902. De winnaar van vorig jaar Olaf Cliteur was wegens ziekte helaas verhinderd.
Wij wensen hem beterschap. Zo zijn we ook wel weer.
Kortom: een mooi deelnemersveld met goede zin in drie dagen schaken in een ontspannen sfeer.
Muziek en gedichten maken nou eenmaal in combinatie met wat schaken dit toernooi zo uniek.
(een korte sfeerimpressie vind u terug op de site van RTVNH)
 

De eerste dag wordt doorgaans gekenmerkt door relatieve rust en aftasten van elkaars vaardigheden.
Op de tweede dag bepaalt de organisatie wie het predicaat A, B of C achter de naam krijgt, hetgeen
elk jaar weer tot hier en daar wat gefrons leidt. Maar de organisatie heeft altijd gelijk.
Serge Héman opende de derde ronde met betoverend gitaarspel en zijn traditionele goocheltrucs,
daarin bijgestaan door een charmante assistente. (de dochter van Jacky de Vries)

Wat in middels ook een vast onderdeel op de tweede dag is: gezamenlijke maaltijd met muzikale
ondersteuning van WaZco, ditmaal versterkt met de charmante dochter van Ton Duin. 
Zo'n intermezzo tussen de 4e en 5e ronde blijft toch een lust voor oog, oor en smaakpapillen.

  

Na twee dagen en 5 ronden tekent zich meestal wel een kentering af in de stand. Hakan op kop, gevolgd door
Wolter Vos, Henk vd Eng en Piet Kuijs. Erik Teske steeg boven zichzelf uit (met een wat magere rating van 969)
als trotse leider van de C-groep.

 

De laatste dag was dichter Maxim Aafjes bereid gevonden de dagopening te verrichten, gevolgd door een muzikale
rondgang langs de borden door Rob vh Klooster met accordeon. 
Ook Han Kemperink droeg weer een pareltje van een gedicht voor. Wolter Vos brulde plots van de andere zijde van
de zaal dat Ad van Schie wel wat zuur keek. Zoiets moet je niet tegen Ad zeggen...hij zette prompt het lied
"Alles smaakt naar azijn" in, hierin ondersteund door wat schakers die ook lid van het Gemengd Mannenkoor
uit Wijk aan Zee bleken te zijn. Nadat ieder van deze schok was bekomen kon er verder gespeeld worden,
begeleid door viool, gitaar en zang van David van Aalderen.
 

De oliebollen kwamen op tafel en de strijd om de bokalen barstte nu goed los. 
Erik Teske bleek helaas niet bij machte Ron Greven van zich af te houden en zag die glimmende Klootviool
tussen de vingertjes wegglippen.
Wolter Vos wist Hakan Lane te verschalken en vond zichzelf plots als lijstaanvoerder terug. 
In de laatste ronde kwam hij echter tijd tekort tegen Loek Veenendaal die een frisse eindspurt had ingezet 
met als resultaat dat hij samen met Piet Kuijs, Gerard Kuijs en Henk vd Eng op de eerste plek eindigde.
Maar ja, zo'n wisselbeker zaag je niet even in stukjes. Toen na wat spannende barrages (sudden death) 
de stofwolken neergedaald waren stond Loek Veenendaal nog fier overeind. Zijn tegenstanders in
depressie achterlatend. Een waar kampioen die we graag volgend jaar terugzien! (hij moet toch die wisselbeker teruggeven...)

hieronder van links naar rechts: 
Bob Bakker winnaar Klootviool bokaal; Frans de Vreeze winnaar Hans Eigenbrood bokaal 
en Loek Veenendaal winnaar Hein de Vries bokaal alsmede Kampioen van Wijk aan Zee.
Voor de liefhebbers: hier de einduitslag.  en hier nog wat foto's