- Het Paard van Ree vs De Uil -

Donderdag 18 maart kregen we De Uil op bezoek.
Voor het eerst. Andere jaren mochten wij te gast zijn
in hun kerkelijk onderkomen. Met wisselend succes.
Zie hiervoor eerder geschreven commentaren.
Hoe zou het dit keer verlopen? Nou, daar kan ik kort over zijn.
Niet dat we zijn weggevaagd, maar de uitslag van 2-6 is toch 
als pijnlijk ervaren. Al waren er prachtige partijen te bewonderen.
Zoals die van Bert Kisjes tegen Gerie Opgenhaffen.
Werkelijk amusant om te volgen ook al trok Gerie aan het
langste eindje.
Maar mijn aandacht ging eigenlijk uit naar de partij
van Lex de Jager. Lees onderstaand en de titel van dit
artikel wordt u verklaard.

Ruim twintig jaar geleden behaagde het de jongeman
Lex de Jager uit Beverwijk zich te voegen bij het
illustere Schaakgenootschap Het Paard van Ree uit Wijk aan Zee.
Een uiterst aimabele jongeman die leutig bleek te kunnen schaken.
Daarnaast ook een zeer slim mens. 
Naast een mogelijke schaakcarrière zag Lex kans een studie rechten
te volgen, en deze succesvol af te ronden.
Over de avond waarop dit ten huize de Jager gevierd werd gaan
nog steeds de mooiste verhalen rond.

Nog een aantal jaren mochten de overige Genoten zich laven
aan de aanwezigheid van een heuse Meester binnen de gelederen.
Een meester in de rechten weliswaar, maar toch....
Tot Lex het welletjes vond en zich optimaal op carrière en gezin richtte.
Wel bleef hij altijd lid van ons Genootschap en van tijd tot tijd was er
een wat vaag contact.
Tot voor enige tijd toen Lex zich weer plots op de clubavond meldde.
Hierover is al eerder iets geschreven.

Wat Lex echter nooit heeft kunnen, of willen, doen was deelnemen
aan de bondscompetitie. En daar beste schaakvrienden is verandering
in gekomen.
Afgelopen donderdag nam Lex dus als Maagd plaats achter de stukken van bord 8.
Hij trof het niet. Zijn tegenstander W. Visser van de Uil bleek een niet
onaardige rating van 1720 te hebben. En Lex....helemaal geen rating.
Een partij om eens goed te volgen dus. En verdomd! Lex bleek zich tegen de
computer goed voorbereid te hebben. Niet dat hij zijn tegenstander echt in
problemen kon brengen maar lange tijd zag de partij er overzichtelijk uit.
Lex ging er vol in! 
Langzaam maar zeker begon de stelling echter te wankelen en verdwenen 
de stukken van Lex van het bord.
Diep over het bord gebogen en met een rood hoofd joeg Lex zijn hersencellen
nog eens in overdrive. Het werd langzaam duidelijk: een advocaat geeft nooit op!
Uiterst zorgvuldig manoeuvrerend slaagde hij erin om, met slechts een Dame tegen
een kleine overmacht aan tegenstand, eeuwig schaak te forceren. Remise dus.
Maar...wel een prachtige plus-remise! 

De Meester had zichzelf met zijn Dame ontmaagd! 

Klasse Lex! Dit willen we meer zien!

Nog geen officiële rating weliswaar maar nu wel een TPR van 1720!
En dat is meer dan de rest van de Genoten.