Schaakgenootschap Het Paard van Ree vs HWP Haarlem
4 - 4

Een evenwichtig slot van een mooie herfstdag.

HWP bleek (al in de 1e ronde??) met duidelijke kampioensaspiraties
naar ons mooie dorp te zijn getogen. Vol goede overmoed
zou men de kustbewoners een duchtig lesje keren....
om vervolgens ontmoedigd huiswaarts te keren.
Naar ik heb vernomen dreigt binnen HWP 6 een kleine revolutie
te ontstaan, zeg maar rustig een aanzet tot muiterij...
Jaja....die gaan de titel wel pakken.....


En hoewel ik geen trek had om tot het einde in het
sfeervolle café de Zon te verblijven heb ik toch mogen
genieten van enkele strakke schaakpartijen.

Al snel bleek dat nestor Bert duidelijk last had van
de nasleep van een "boerenmiddag". De gedachten waren elders
en tijdens de partij zat hij aantekeningen te maken die met schaken
weinig van doen leken te hebben. Het zij hem in ruime mate vergeven.
De wat slordig opgelopen achterstand was niet meer goed te maken.
Bij Roberto leken de zenuwen weer door het lijf te gieren. 
Doodzonde, want op de clubavonden tovert hij vaak weergaloze
combinaties op het bord. Na zoveel ervaring in de competitie zou
dit eigenlijk niet mogen gebeuren.....heeft iemand een remedie voor onze Genoot?
Ondanks zijn taaie verweer in een een mindere stelling moest Roberto
het onderspit delven.
Rob is eigenlijk altijd wel een "zekerheidje" voor minstens een half punt.
Maar het tekort aan speeluren brak hem vanavond helaas op. 
Vaker proberen te spelen vriend, of praat eens met Lex...
Onze onovertroffen meester speelt ook (te) weinig maar bleek
ook vandaag weer over de nodige strijdlust te beschikken.
Er zat een bepaalde vinnigheid in zijn spel. Lex zag het voordeel 
van een vorkje, zijn tegenstander hiermee in verbijstering en ontreddering achterlatend.
Later bleek zelfs mat tot de mogelijkheden te hebben behoord. Mooi punt!!
Dat zijn tegenstander "weigerde" te ontwikkelen hielp wel natuurlijk.
Na een stukoffer zeer correct te hebben weerlegd kon Ton de overwinning 
eigenlijk niet ontgaan, zijn tegenstander wenste de gifbeker echter tot het slot te willen ledigen.
Wolter had aan bord 1 een zware dobber aan zijn tegenstander.
Maar de Vos is een geduldig man...ook hier een verdiend punt!
Huub zat weer in strakke tijdnood in een stelling die voor mij onduidelijk 
was....maar dat kan al gauw. Hetzelfde gold voor de partij van Frans.
Naar ik later vernam wist Frans zijn (mindere) stelling dermate ingewikkeld te
hebben gemaakt dat zijn opponent door de vlag ging.
Zijn punt was wel een mooi verdiend onderdeel van het behaalde gelijke spel.
Frans kon tevreden het licht uitdoen en van een goede nachtrust genieten...

Nou...voor ons is de kop eraf. Laat de rest maar komen!

Dennis