WE ZIJN WEER EENS KAMPIOEN GEWORDEN!

Wat een mooie spannende avond.
14 April 2011....gedenkwaardig.

Al geruime tijd verkeerden we in een soort "voorspanning" 
zal ik maar zeggen.
Reikhalzend werd uitgekeken naar de unieke mogelijkheid
om in ons jubileumjaar ook kampioen te worden.
Maar dan moesten we wel met redelijk ruim verschil
de combatanten van de Kennemer Combinatie verslaan.
Tenslotte stond de Wijker Toren slechts 2e achter ons met
de krappe achterstand van 2 bordpunten.
Het geloof in eigen kunnen ontbrak een beetje.
Lex was denk ik de enige die duidelijke kansen rook.
Als eerste Genoot meldde hij zich aan om te spelen.

En wat kan zo'n avond dan vreemd verlopen...
Vol verwachting verzamelden we ons in Café de Zon.
Een wat schuchtere spanning op de bleke gezichten.
Edoch, men klaarde op toen Johan en Lex uiterst
goedgemutst de lokaliteit betraden.
Plots gloorde hoop leek wel, zou het dan toch een mooie avond worden?
De deur van het café zwaaide open en onze gewaardeerde
tegenstanders kwamen binnen. Aj! Slechts 5 in getal?
Dit was eigenlijk best een beetje pijnlijk, met 8 tegen 5 mag niet
dus stonden we zomaar met 3-0 voor...
En toen was Huub nog niet eens binnen....die kwam dus te laat.
Om huuboveracht kwam onze sterspeler nahijgend van de fikse
fietstrip binnenvallen. Johan had echter reeds zijn plaats ingenomen.

Lex, Huub en ik hebben dus maar wat tegen elkaar gespeeld. Je mot toch wat.
In de achterzaal ging inmiddels het spel op de wagen.
Zo'n aanvang is altijd rustig, tenzij iemand vreselijk blundert in de opening.
Niets van dat al.
De eerste opwinding ontstond toen Genoot Frans zomaar rustig binnenwandelde.
Verrassing alom. Maar wel verschrikkelijk leuk! Duidelijk wat magertjes en vermoeid
liet Frans gemoedelijk de belangstelling over zich heen komen.
Zijn kortstondige aanwezigheid miste de uitwerking niet. 
Ton pakte het eerste (vierde) punt. 
Tijd om de speelzaal eens te betreden. We waren het vlot eens:
Marc en Bert stonden goed, Wolter had weer een remisestelling staan
en Johan zat in de problemen. Dat zou dus 6,5-1,5 worden en daarmee
zou de buit binnen zijn.
Maar daar rekenden we weer buiten Bert. Altijd in voor een lollige verrassing.
Bert slaagde erin zichzelf, en daarmee de kampioenskansen, behoorlijk in de problemen te brengen.
Het werd dus toch nog onbehoorlijk spannend. 
Ondertussen werd driftig getracht de tussenstand in Beverwijk te weten te komen. 
Daar bleek echter niemand bereid de telefoon op te nemen.

Uiteindelijk kwam alles gelukkig goed.
Marc pakte gedecideerd zijn verwachtte punt, Bert verschalkte uiteindelijk
toch zijn schalkse opponent en Wolter pakte zijn laatste halfje mee.
Daarmee was het kampioenschap zeker en kon Johan zichzelf uit zijn
lijden verlossen. De Wijker Toren kwam eindelijk aan de telefoon en men
was zo sportief ons hartelijk te feliciteren.

Een lange felicitabele nazit aan de bar volgde. Jan kan nog een leuke
rekening verwachten......
Johan kwam nog even met de klapper van de avond. Op listige wijze
was hij erin geslaagd een prachtig houten schaakstuk, een paard natuurlijk,
te bemachtigen. De foto is helaas mislukt maar op ons jubileumfeest
is het beest te bewonderen. Werkelijk prachtig!
Een tweede exemplaar heeft hij thuis en die gaan we in mei aan
onze Ströbeckse vrienden overhandigen, mits hij in het Schachmuseum komt.

Tot 15 mei!

Dennis