Hans Ree
Mijn schaken

Dennis Krassenburg
Mijn reactie

Bij uitgeverij Atlas is het nieuwe boek van
Hans Ree verschenen, getiteld: Mijn Schaken.
Het is een bundel verhalen van Hans Ree die een
persoonlijk beeld van zijn schaakwereld geven.
De uitgever adverteert hiermee als zijnde het Magnus Opus
van onze geliefde Grootmeester.
Dat zullen we nog wel eens zien denk ik dan eigenwijs.

Het boek werd 12 mei jl. tijdens de Euwe borrel in het Casino
te Amsterdam gepresenteerd. Ik had het geluk hiervoor te
zijn uitgenodigd en de aangekondigde presentatie was deels
voor mij reden deze uitnodiging grootmoedig te aanvaarden.
Bovendien schenken ze daar altijd prima wijn.

Hans Ree overhandigde, op de van hem bekende erudiete wijze,
het eerste exemplaar aan Jan Timman, waarna de meute zich
verdrong om ook dit leesvoer tot zich te nemen.
Na het eerste gedrang zag ik mijn kans schoon.
Met het boek trots in de hand ging ik in de inmiddels wat geslonken
rij medebezitters staan teneinde van de auteur een krabbel te verkrijgen.
Iedereen deed het, dus waarom ik niet? Bovendien is er toch ergens een band.
Toen ik aan de beurt was ontspon zich het volgende korte gesprek:
"Mijnheer Ree, wij zullen wel niet in dit boek vermeld worden, maar
mag ik u verzoeken een korte boodschap op te schrijven?"
"En wie zijn "jullie" dan wel?"
"Schaakgenootschap Het Paard van Ree mijnheer..."
Een lichte frons, gepaard gaande met een kleine twinkeling in de ogen was het gevolg.
Met wat gebrom begon mijnheer Ree te schrijven, over zijn schouder kon ik meelezen.
"Mijnheer Ree, ik vind het geweldig. Dank u wel." was mijn bedeesde reactie.

Op de eerste pagina van het boek prijkt het nu het volgende:
"Voor het Schaakgenootschap Het Paard van Ree, die mijn naam doet voortleven,
al is het op wat dubieuze manier".
12 mei 2010......met handtekening, ook dat nog.

Na nog een glas van die voortreffelijke rode wijn te hebben genuttigd en kort
met Aart Strik en Sebastian Siebrecht te hebben gekeuveld vond ik het tijd
om huiswaarts te keren.
Het boek als een kostbaar kleinood onder de arm geklemd.
En dan volgt zo'n wat lamlendige Hemelvaartdag.
Een uitgelezen dag om een boek uit te lezen, het boek van Hans Ree dus.
En ik moet zeggen, ik heb mij kostelijk vermaakt.
Elke gedachte aan een hemelvaart, van wie dan ook,
was compleet naar de achtergrond verdrongen.
Een Magnus Opus zou ik het niet willen noemen. Daarvoor acht ik het toch
iets te beknopt. Ikzelf ga ervan uit dat Hans Ree nog vele jaren zijn schaakwereld
zal beleven en daar over zo'n twintig jaar een ware bijbel aan zal wijden.
Dan mag je m.i. over een Magnus Opus spreken.
Maar wat een leuk boek is het geworden!
De verhalen zijn uiterst onderhoudend en bij tijd en wijle leerzaam.
Wat mij een aantal malen opviel is het respect wat Hans Ree betoond aan,
laat ik het de gewone schaker noemen. Niet elke Grootmeester lijkt ervan
doordrongen te zijn dat ook de amateurschakers ontzettend veel plezier
aan het spel beleven. Hans Ree is een positieve uitzondering hierop.

Het boek is geen gortdroge opsomming van feiten geworden, maar geeft
een zeer leesbaar inzicht in het schaakleven van Hans Ree. (tot nu toe)
Ik was met name getroffen door het hoofdstuk over Hein Donner.
Duidelijk met liefde geschreven.
En niet te vergeten het deel over David Bronstein.
Dit lezende werd mij de kleine twinkeling in de ogen van mijnheer Ree duidelijk.
In dit hoofdstuk wordt verwezen naar het boek The Sorcerer's Apprentice
van Bronstein en Fürstenberg. Daarin staat een diagram van een partij die
Hans Ree tegen Bronstein speelde in 1977 (toernooi te Boedapest)
Ook toen slaagde onze vriend erin een paard op a1 te posteren.
En dus herinnert Hans Ree zich de fatale partij tegen Westerinen uit 1970.
Een korte verwijzing naar ons Genootschap tot gevolg hebbende.

Mag ik hieruit concluderen dat Schaakgenootschap Het Paard van Ree
onderdeel uitmaakt van de schaakwereld van Hans Ree?
Het zou zomaar kunnen. Het zou ook een enorme eer zijn.
Maar zijn wij die wel waardig?

Waarde Schaakgenoten en andere liefhebbers.
Ik heb het boek in 1 dag uitgelezen en kan het iedereen aanraden.
Een beetje boekhandel heeft het in de schappen liggen dunkt mij.
Haast u!